۰۲۱-۷۷۳۶۳۲۲۳ | تهرانپارس، خیابان استخر، بوستان نهم، پلاک ۵۵

دلایل و درمان تیک عصبی در کودکان

بسیاری از افراد به نحوی شاهد اسپاسم های عضلانی که باعث به وجود آمدن حرکت های غیر ارادی در بدن می شود را بوده اند. این حرکات غیر ارادی به عنوان تیک یا تیک عصبی شناخته می شوند و معمولا بر روی صورت یا ناحیه چشم مانند پلک اثر می گذارند. با این حال ممکن است گاهی اوقات روی نواحی دیگر بدن نیز تاثیر بگذارند.

هر شخصی ممکن است تیک ها را به روش های مختلفی تجربه کند. تیک ها در برخی افراد فقط باعث به وجود آمدن حرکات نیست و ممکن است باعث تغییر در صدای افراد نیز بشود.

در اکثر مواقع، تیک ها بی ضرر هستند و بطور موقت اتفاق می افتند و پس از گذشت مدت کوتاهی رفع می شوند. اما در برخی اوقات، تیک های عصبی ممکن است بدلیل یک اختلال تیک به وجود بی آیند.

تیک ها در میان کودکان نیز مرسوم هستند و ممکن است حدود یک سال یا کمتر ادامه پیدا کند. کودکی که دچار اختلال تیک باشد، اختلالات قابل توجهی در حرکات بدنی و صدای او دیده خواهد شد. طبق آمار گیری های به عمل آمده، حدود ۱۰ درصد کودکان دنیا دچار اختلال تیک عصبی هستند.

اختلالات تیک عصبی ممکن اصولات قابل مدیریت و درمان هستند و می توان آنهارا از طریق درمان های دارویی، یا از طریق ایجاد تغییر در نحوه سبک زندگی درمان کرد.

دلایل به وجود آمدن اختلال تیک در کودکان چیست؟

علی اغم پیشرفت هایی که در زمینه های علم و تکنولوژی صورت گرفته است، هنوز در قرن ۲۱ دلیل مشخص و مطمئنی برای اختلال تیک در کودکان و افراد وجود ندارد و مانند دیگر اختلالات، اختلال تیک نیز به دلایل متفاوتی به وجود می آید.

برخی دیگر از پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند که اختلال تیک در کودکان ممکن است ارثی باشد و از طریق والدین و خانواده افراد به آنها منتقل شود. برخی مشکلات ژنتیکی ممکن است باعث به وجود آمدن این اختلال شود.

اما علاوه بر اختلالات ژنتیکی، ناهنجاری های مغزی نیز ممکن است در به وجود آمدن اختلال تیک موثر باشد. برخی از این اختلالات ممکن است باعث به وجود آمدن دیگر مشکلات جسمی و ذهنی مانند افسردگی و یا بیش فعالی نیز باشد.

تیک عصبی در کودکان و عادت بد جویدن ناخن

علائم و نشانه های اختلال تیک چیست؟

اختلال تیک ممکن است شامل سندروم تورت، خستگی مزمن و یا اختلال تیک صوتی باشد. اگر علائم شما جزء یکی از این بیماری های نباشد، پزشک شما ممکن است اختلال تیک شما را جزء غیر اختصاصی تشخصی دهد.

تیک ها معمولا با رفتار های عصبی اشتباه گرفته می شوند. درحالی که رفتار های عصبی هنگامی رخ می دهند که شما در شرایط استرس زا قرار دارید و دچار استرس شده اید، و در زمان خواب شما زخ نخواهند داد. درحالی که اختلال تیک بطور مداوم اتفاق می افتد و الگوی زمانی خاصی ندارد و در هر زمانی ممکن است خود را نشان دهد.

افرادی که دارای اختلال تیک عصبی هستند، ممکن است بطور نا خود آگاه ابروی خود را بالا بی اندازند، شانه های خود را بالا بی اندازند، بینی خود را تمیز کنند، یا مچ های دست خود را تکان دهند. اینها تیک های فیزیکی هستند.

گاها یک تیک می تواند باعث شود شما بطور مداوم گلوی خود را تمیز کنید، زبان خود را گاز بگیرید، یا صدا های آرام و خفیف ناله مانند ایجاد کنید.

اختلال تیک چطور درمان می شود؟

اختلال تیک در کودکان معمولا نیاز به درمان های خاص ندارد و به مرور زمان رفع می شود. اما نکته ای که مهم است این است که اعضای خانواده و معلمان کودکان، به تیک های کودکان توجهی نشان ندهند، چرا که این امر می تواند باعث آن شود که اعتماد به نفس کودک آسیب دیده و همچنین نشانه های آن تشدید شوند.

ترکیبی از درمان های می تواند در شرایطی که تیک ها روی کار و مدرسه ی افراد تاثیر می گذارد موثر باشد. از آنجایی که استرس می تواند باعث وخیم شدن علائم تیک عصبی در افراد شود، تکنیک های کنترل و مدیریت استرس نیز در این امر مهم هستند.

همچنین درمان های رفتار شناختی نیز در درمان این عارضه موثر است. در طی جلسات این درمان، شخص یاد می گیرد که با کنترل احساسات، رفتار ها و افکارش، از کار هایی که ممکن است به او آسیب برسانند جلوگیری کند.

نکته ای که لازم است بدانید، این است که درمان های دارویی همیشه نمی توانند اختلال تیک را برطرف نمایند، بلکه آنها می توانند نشانه های این عارضه را کاهش دهند و باعث شوند که شدت آن کاهش پیدا کند. پزشک شما ممکن است داروهایی برای شما تجویز کند که باعث کاهش دوپامین در مغز شما شود مانند فلوفنازین، هالوپریدول، یا پیموزاید(Orap). دوپامین هورمونی است که می تواند روی تیک ها اثر بگذارد.

همچنین پزشک مورد نظر می تواند اختلال تیک شما را با دارو های ضد افسردگی درمان کند. این دارو های می توانند اثرات استرس، افسردگی، یا اختلال وسواس فکری شوند، و همچنین ممکن است باعث کاهش عوارض ناشی از اختلالات تیک شوند.